اين‌ها است ، و سپس شناورى و دويدن كه تاكنون به‌حالت عادى بوده مگر اين‌كه وسايلى براى شنا و دويدن منظور گردد كه ضميمه‌ى شنا و دو خواهد بود . و چنان‌چه اين‌ها كلًا به‌منظور تقويت بنيه و نيروى جنگى و دفاعى جامعه اسلامى باشند جزو ضروريات حكومت و ارزش اسلام مىباشند ، و چنان‌چه مالى هم در اين بين براى تشويق منظور گردد بسيار به‌جا و موجب ترغيب در سرعت عمل و تحقق كامل بنيه‌ى نظامى الهى خواهد بود و بالاخره اين برد و باخت مفت‌خوارى و لهو نيست ، بلكه تشويقى است از براى بازسازى نيروهاى جنگى كه در صورت امكان و توان واجب است ، و كلًا آماده‌سازى تمامى وسايل جنگى برحسب آياتى چون « وَ أعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ . . . » ( سوره‌ى انفال ، آيه‌ى 60 ) هر نيرويى كه در توان مكلفان است بايد براى دفاع از اسلام و نواميس اسلامى به‌كار گرفته شود ، مگر آن‌چه حرمتش از حرمت سستى در كارزار بيشتر و يا با آن برابر باشد . مسأله‌ى 927 - « مَيْسِرْ » به‌معناى آسانى و يا مكانى آسان است كه به‌اصطلاح اسم مصدر و يا اسم مكان است ، كه خود زمينه‌ى آسانى براى عداوت و بغضاء و صد عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ عَنِ الصَّلاةٍ است ، چنان‌كه وسيله‌اى است آسان براى برد و باخت مال و آبرو و حيثيت و غلبه كردنى كه موجب دشمنى است ، و چون تمامى وسايل اين گناهان گناه است وسايل آسانشان كه مسير و قمار است نيز گناه ، و بلكه گناهى بيشتر است ، و اصولًا كارى كه كسى را به‌ناهنجارى رساند و انسان را به‌حرام بكشاند و از واجبى باز دارد و به‌حرامى وادارد ، « إثْم » و گناه است كه آدمى را در انجام واجباتش كُند و در انجام محرمات تند و چالاك مىسازد ، چنان‌كه در آيه‌ى بقره در پاسخ از « خمر و ميسر » آمده است كه « قُلْ فيهِما إثْمٌ كَبيرٌ وَ مَنافِعُ لِلنّاسِ » ( سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 219 ) و چون « إثْم » هر كارى است كه انسان را در انجام تكليف واجب سست مىكند « إثٌم كبير » هم طبعاً آن است كه جلوى واجباتش را مىگيرد ، كه موجب ترك واجباتى و فعل محرماتى است ، و در زمينه‌ى برد و باخت حرامش - اضافه بر محرماتى ديگر - مالى است كه به‌باطل مىخورد يا مىخوراند ، و در غير اين صورت نيزازجمله‌ى محرماتش عداوت و بغضاء